เฮ้อออออ
ได้โอกาสปัดฝุ่นบล๊อกแล้วหละ
2 ปีกว่าแล้วซินะ
.
เฮ้อ กลับมาทีก้อมีแต่เรื่องเส้าใจ
วันนี้สอบแต่กลับมีเรื่องอื่นให้คิดมาก
.
เมื่อไหร่นะที่จะไม่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นอีก
เมื่อไหร่นะที่เราจะไม่มาทนเห็นภาพที่ทำให้เราเจ็บปวด
แล้วเมื่อไหร่กันที่เราจะทำใจไม่ให้ชอบคนๆนั้นได้
.
อยากให้ตัวเราเองรักตัวเราเองมากกว่านี้
อยากให้ตัวเราเองสำรวจคนรอบข้างด้วยว่าเค้าห่วงเราแค่ไหน
และอยากให้ตัวเราเองรู้จักให้เวลากับความรักให้มากกว่านี้
.
สุดท้ายนี้ไม่มีอะไรมาก
นอกจากจะบอกว่า
"กัสชอบ....นะ ชอบมาตั้งแต่วันที 22 มิถุนาแล้ว
ยิ่งนับวันยิ่งชอบมากขึ้น
เคยถามตัวเองแล้วว่ามันแค่ความหลงหรืออะไร
แต่สรุปแล้วมันคือแค่ความชอบ
เพราะไม่มีโอกาสที่จะพัฒนาไปเป็นคำว่า*รัก*ได้"
.
แค่นี้แหละ
คงเป็นเรื่องไร้สาระสำหรับบางคนนะ
แต่สำหรับกัสเองมันเป็นความรู้สึกเล็ก ๆ
ของคนที่ชอบคน ๆ นึง